امروز دوشنبه 28 بهمن 1398
bazzazi.cloob24.com
    0
     

                   DDBJ          ENA              

                                                       INSDC

                                           INSDC            

    0

    سیاه سرفه یک بیماری عفونی با قابلیت پیشگیری بالا است. موارد سیاهسرفه در حال افزایش است ودر ایالات متحده به بالاترین سطح خود در 50 سال اخیررسیده است. این بیماری می تواند برای نوزادانی که هنوز واکسن دریافت نکرده اند،کشنده باشد. اکثر موارد مرگ و میر ناشی از سیاه سرفه در کودکان کمتر از 3 ماه رخمی دهد.  سیاه سرفه به راحتی در درون خانواده ها، مهد کودک ها و مدارسگسترش می یابد. واکسن DPT ترکیبی ازتوکسوئید دیفتری و کزازو سلول کاملکشته شده از باسیل سیاه سرفه است که درسن زیر هفت سال استفاده می شود. واکسن بدون سلول DTaP در ژاپن در سال 1981 با استفاده از آنتی ژن های انتخاب شده از پاتوژنسیاه سرفه جهت القا ایمنی توسعه داده شد. این واکسن اثرات جانبی کمتری نسبت به واکسن DPT دارد اما گران تر است. تحقیقات اخیر نشان می دهد که واکسن DTP در اعطا مصونیت از DTaP موثرتر است، دلیل این است که از آنتی ژن های کمتر نسبت به واکسن هایسلول کامل استفاده شده است.اما واکسنی که  درنوجوانان و بزرگسالان می شود (برخلاف دو واکسن قبلی که برای کودکان است)واکسن Tdap  است که در ایالات متحده در بهار سال 2005 مجوزآن اخذ شد. در واکسن  Tdap غلظت توکسوئید دیفتریو سیاه سرفه کاهش یافته وبرای جلوگیری از عوارض جانبی، از توکسوئید بدون باسیلسیاه سرفه استفاده شده است. دونوع واکسن Tdap موجود در ایالاتمتحده Adacel و Boostrix هستند که برای استفاده در افراد بین سنین 10 تا64 دارای مجوز می باشند. این واکسن برایبزرگسالانی کهدر تماس با نوزادان زیر 12 ماه هستند، مادرانی که Tdap را دریافت نکرده اند، کارکنان مراقبت های بهداشتی که در تماس مستقیم بابیماران هستند وزنان باردار بعداز هفته 20 حاملگی ضروری است. بسیاریاز افراد بزرگسال ممکن است فکر کنند که واکسن های دوران کودکی هنوز هم آنها را دربرابر سیاه سرفه محافظت می کنند. اما واکسن تقویت کننده سیاه سرفه که بعنوان"Tdap" شناخته شده استدر چارچوب زمانی 10 سال برای نوجوانان و بزرگسالان و بویژه برای زنان باردار توصیهمی شود. نوجوانان وبزرگسالانی که واکسن Tdap رادریافت کرده اند با احتمال کمتری به سیاه سرفه مبتلا می شوند، و درنتیجه، کمتر احتمال دارد عامل گسترش سیاه سرفه به دیگران - از جمله نوزادانی کههنوز واکسن سیاه سرفه را دریافت نکرده اند شوند.

    0
    سلولهای Tتنظیمی (Tregs)،که بواسطه بیان فاکتور رونویسی Foxp3 شناخته میشوند، جمعیتیپویا و ناهمگن از سلولها هستند که پاسخهای ایمنی راکنترل و مانع از بیماریهایخودایمنی میشوند. مهمترین زیر مجموعه هایمختلف سلول های T تنظیمی شامل: Treg هایطبیعی (nTregs)، سلولهای  Treg نوع 1(TR1) تولید کننده IL-10  و سلولهای Th3 تولیدکننده TGF-βهستند. به تازگی یک زیر مجموعه از سلولهای Tتنظیمی در پوست موش شناسایی شده اند که دارای ویژگی های تیپیک سلول های خاطره ایمیباشند و به این جهت این جمعیت سلولی  با عنوان سلولهای Tتنظیمی خاطره ای یا  mTregs تعریف شده اند. اینجمعیت سلولی در انسان نیز مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند و مشخص شده است کهتقریبا تمام سلول های T تنظیمی در پوست طبیعیفنوتایپهای خاطره ای و فعال را دارند. در مقایسه با سلولهای Tتنظیمی خاطره ای در خون محیطی، سلولهای Tتنظیمی خاطره ای پوستی شاخص های سطح سلولی منحصر به فردی را بیان  می کنند وپروفایل تولید سایتوکاین  آنها متفاوت است. در پوست طبیعی انسان،سلولهای Tتنظیمی خاطره ای بطور ترجیحی در فولیکول های مو مستقر می شوند و در پوست با تراکممو بالا تر، فراوان تر هستند. مقایسه توالی رسپتورهای TCR مربوط به سلول های T کمکیخاطره ای معمولی با  سلولهای Tتنظیمی خاطره ای جدا شده از پوست نشانه کمی از همسانی بین دو جمعیت سلولی را دارد، و این نشان می دهد که آنها آنتی ژن های متفاوتی را تشخیص می دهند. درشرایط  نرمال سلولهای T تنظیمی خاطره ای، مهاجرتنمی کنند و بطور نسبی بی پاسخ هستند، با این حال، در پوست ملتهب از بیماران مبتلابه پسوریازیس، سلولهای T تنظیمی خاطره ای گسترشیافته، بسیار تکثیر می یابند و سطوح پایین از سایتوکاین IL-17 را تولید می کنند. در مجموع به نظر می رسد که  زیر مجموعه ایاز سلولهای T تنظیمی پایدارو ساکن درپوست انسان شناسایی شده است و پیشنهاد می شود  که این سلولها در بیماری هایالتهابی پوست از نطرکیفی معیوب باشند.

    منبع: J Clin Invest. doi:10.1172/JCI72932

    0

    سلول های لنفاوی ذاتی یا  (ILC)Innate Lymphoid Cells گروهی ناهمگن با منشاء سلولهای خونساز سیستم ایمنی ذاتی هستند که نقشمهمی در ایمنی مخاطی بر عهده دارند. به نظر می رسد این سلولها ازپیش ساز مشترکلنفاوی تمایز می یابند، و شامل بخش کوچکی از کل جمعیت سلولهای ایمنی در اندامهایلنفاوی، در سد اپی تلیالی، و بافت های دیگر می باشند. در حالی که سلولهایILC فاقد گیرنده هایاختصاصی آنتی ژن با قابلیت بازآرایی اند، اما این سلول ها بسیاری از فاکتورهایرونویسی و مولکول های موثر بیان شده توسط جمعیت سلولهای  Tکمکی CD4 + رانیز بیان می کنند، و این نشان می دهد که سلولهایILC ممکن است یک پیشساز تکاملی از سلول های سیستم ایمنی تطبیقی باشند ​​. سلول هایILC را براساسفنوتایپ، عملکرد و تنظیم نسخه برداری، می توان به سه جمعیت سلولی تقسیم کرد. گروه1 جمعیت سلولهای ILC  ، شاملسلولهای کشنده طبیعی یا همان سلولهای NK و دیگر سلول های ILC هستندکه فاکتور رونویسی T-betرا بیان کرده، اینترفرونگاما وTNF تولید می کنند ، و در ارتباط با ایمنی با واسطه سلولی هستند،و از اینرو شبیه به لنفوسیتهای Th1می باشند. سلولهای  ILC گروه 2 وابسته به  فاکتوررونویسی RORα هستند،عامل رونویسی GATA3 رابیان می کنند، سایتوکاینهای مرتبط با  Th2  شامل IL-5 وIL- 13را ترشح می نمایند، و پاسخ ایمنی ضد کرمهای روده ای و آلرژی راافزایش میدهند، و در نتیجه مشابه لنفوسیتهایTh2 می باشند. درنهایت، گروه 3 جمعیت سلولهای ILC ازسلولهای القاء کننده بافت لنفاویجنینی  (LTI) وسلول های مشابه لنفوسیتهایTh17 که وابسته بهفاکتور رونویسی RORγt هستند،تشکیل شده اند و سایتوکاین های IL-17A ، IL- 17F ،و IL- 22را ترشح می نمایند، و اثرات التهابی و محافظ کنندگی را برسلولهایاپیتلیال اعمال می کنند.